Search

ThinkNirvana

Be more than just a human

Category

poems

​நீங்க கொஞ்சம் shut up பண்ணுங்க Charles Bukowski

ஒருநாள் இரவு Bigboss பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஓவியாவின் தீவிர ரசிகரான Charles Bukowski பின்வருமாறு ஒரு கவிதை எழுதினார் "எல்லாவற்றையும் மிஞ்சி உங்களிடமிருந்து பீறிட்டு அது வெளிவரவில்லை யெனின் நீங்க shut up பண்ணுங்க கேளாமலே உங்கள் இதயத்திலிருந்தோ, உங்கள் மனதிலிருந்தோ அல்லது வாயிலிருந்தோ அல்லது உங்கள் வயிற்றிலிருந்தோ அது வரவில்லையெனின் கொஞ்சம் shut up... Continue Reading →

Advertisements

​In the abyss called ‘Dream’

Give me everything Inbetween my dreams Happiness Sorrow Tears Laughter Ecstasy Shame Hatred Love Whatever it may be Give them to me Inbetween my dreams In my dreams I will be climbing the greatest mountains Crossing solemn seas Floating over... Continue Reading →

​Amelie சிறிய விஷயங்களின் கடவுள்

அமீலி சிறிய விஷயங்களின் கடவுள் அவளது மொத்த உலகும் பாரிஸ் நகரின் கட்டடங்கள் கடைகள் கஃபேக்கள் பார்க் பெஞ்சுகளை மட்டுமே சுற்றி உள்ளது அங்கே எளிய மனிதர்கள் நடமாடுகிறார்கள் அவளுக்கு இருக்கும் சிறிய சிறிய விருப்பங்களைக் கேட்டால் எவருக்கும் ஆச்சர்யம் தோன்றும் அவை ஒரு தானியக் குவியலுக்குள் கையை விடுவது குளத்தின் மேல் கல்லெறிவது க்ரீம்... Continue Reading →

Have Fun

என் காதலிகளுள் ஒருவள் தன் கணவனுடன் நடந்து வருகையில் என்னைப் பார்த்து ரகசியமாகக் கண் இமைக்கிறாள் நான் புன்னகைத்தவாறே சொன்னேன் Have fun தோழி முதல் முறையாக கஞ்சாவை  மார்பு விம்ம இழுத்துவிட்டு புகையை வெளியே விட்டவாறு என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கிறாள் நான் அவளது கன்னத்தில் முத்தமிட்டபின் சொன்னேன் Have fun எதிரியின் நெஞ்சில் குறுவாளைச்... Continue Reading →

​மீள முடியாத பிரதேசம்

எவ்வித கசப்பும் இல்லாமல் ஒரு காதலை முறிப்பதில் ஒரு ஆசுவாசம் இருக்கிறது நிராதரவாக உணராமல் 'நாம் இனி சந்திக்கத் தேவையில்லை' என்று கூறுவதில் ஒரு மீட்சி இருக்கிறது ஒரு காதல் போனால் இன்னொன்று என்றிருப்பது தான் எவ்வளவு நிம்மதி தரக்கூடியது வெறுமைகளின்றி பிரிகையில் நாம் ஒரு நீர்க்குமிழியாகிறோம் நின்ற இடத்திலிருந்தே காற்றில் மிதக்கத் துவங்குகிறோம் ஆனால்... Continue Reading →

​​ஒரு நிமிடத்திற்குள்ளான தொலைதல்

நாம் இருவரும் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நிமிடத்திற்குள் எப்படி இப்படியொரு தனியனாகிறாய் இவ்வளவு மௌனமாகி விடுகிறாய் இத்தனை சலனமற்று நிற்கிறாய் இவ்வளவு காணாமல் போய்விடுகிறாய் என்று நீ வியப்படைந்து கேட்பது எனக்குப் புரிகிறது எனக்குப் போவதற்கு அத்தனை கைவிடப்பட்ட அறைகள் நினைவுகளின் பள்ளத்தாக்குகள் நிராகரிப்பின் பெருவெளிகள் துயரங்களின் கடல்கள் இருக்கின்றன அவை வேட்டை மிருகங்களுக்கே உரிய... Continue Reading →

Silences

Written by :Leena Manimekalai Translated by :Arun Ram Prasanth Here, The guy sitting infront of me Tells me that I'm beautiful He tells me That he wants to see his world through my eyes And relish it He swears to... Continue Reading →

About being someone who understands

Written by :Manushya Puthiran Translated by :Arun Prasanth The person who understands everything Has only the last seat reserved for him In every play The person who understands everything Announces his defeat happily At the end of every argument The... Continue Reading →

கவிதை எழுதுபவர்கள் சபிக்கப்பட்டவர்கள் #2

வெளிநாட்டிலிருந்து உன் கணவன் வரும் ஒவ்வொரு முறையும் நீ என்னிடமிருந்து விலகிச் செல்ல வேண்டியிருக்கிறது உன் கண்களில் தெரியும் எனக்கான காத்திருப்பை மறைக்க நீ கான்டாக்ட் லென்ஸ் அணிய வேண்டியிருக்கிறது உன் ஆடைகளில் எல்லாம் என் தலைமுடி ஏதேனும் உதிர்ந்துள்ளதா என்று கலைத்துப்போட்டு பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது உன் மேல் படிந்திருக்கும் என் வியர்வை வாசனையை வாசனைத்... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑